Hoe het allemaal begon
Zoals bijna iedereen begon ik te werken als arbeider na mijn legerdienst bij de firma Spaas kaarsen in Hamont. Via de handbal leerde ik de liefde van mijn leven kennen en we besloten om samen een hotel-restaurant te gaan openen in de toekomst. Dus besloot ik om avondschool restauranthouder te volgen.
Zo werd ik een bekwame kok in 2 jaar tijd met een eindwerk in Italiaanse wijnen. Helaas, zoals met vele sprookjes, liep dit sprookje ook af met een sisser en na 5 jaar was de liefde van haar verdwenen voor mij. Dus veranderde ik van job en ging werken bij Varesa.
Ik wil hierbij trouwens beide firma's bedanken dat ik voor hen mocht werken. Bij Spaas was het wat zuurder daar men de beloftes gemaakt aan mij niet waren nagekomen maar soit let bygones be bygones.
Niet dat ik niet graag bij Varesa werkte maar er kriebelte toch iets dat ik op mijzelf wou beginnen. Een restaurant zag ik niet echt zitten of een cocktailbar, geinspireerd door de film destijds, kan je niet alleen runnen. DUS besloot ik dan maar om een wijnwinkel te beginnen. Locatie zoeken etc ik kan je vertellen allemaal niet zo simpel en dan nog een eventuele lening. MAAR soms gebeuren er mirakels ....
....
Ik was intussen ook bij de hamonter wielerclub en nam de fakkel van mijn vader over als secretaris. En na de vergaderingen kwamen natuurlijk mijn dromen ter sprake. En ik weet nog heel goed dat tijdens een sanitaire stop een geweldigen kerel naast mij stond en vroeg : "Heb je geld nodig en eventueel hoeveel?" Ja dit is echt gebeurd. Dankzij Peter, achternaam laat ik achterwege maar diegenen die een beetje weet hebben van de wielerclub weten over wie het gaat en helaas is deze persoon reeds overleden. Zonder enig contract of geschreven voorwaarden leende hij mij het geld om te beginnen. Alles heb ik netjes terugbetaald net zoals een tweede "donor". Om maar te zeggen dat het niet makkelijk is al kleine zelfstandige te beginnen. Praten we niet eens over mijn persoonlijke inbreng
De start
Op marktplein 5 bus 1 lol, begon dan mijn avontuur. En de eerste jaren waren gewoon geweldig. Dankzij o.m. PROFEL en hun relatiegeschenken kwam ik rond en ook tijdens de kerstperiode met een eigen kerstman voor de deur waren de beginjaren gewoon heel mooi. Maar het leven als kleine zelfstandige is helaas niet zo simpel en om toch een beetje aan mijn toekomst te bouwen, besloot ik om in 2008 een huis aan te kopen en daar mijn zaak verder te zetten, en zo belandde ik in de molenstraat 21. Een huis dat ik ombouwde tot mijn kleine winkel waar ik vandaag nog zit. In 2005 behaalde ik dan het internationaal erkende diploma WSET en wilde nadien wel verder, maar dat was financieel niet haalbaar. Intussen moest ik er een tweede job bijnemen en die kwam er als heftruckchauffeur bij Essers in Genk. Tot op heden werk ik daar de eerste drie weekdagen omdat ik anders gewoon niet rond kom. Dus uw steun in het verleden en hopelijk de toekomst zorgt ervoor dat ik nog kan bestaan. Mochten er overnemers komen tegen 2029, dan zou de winkel nadien, misschien in een andere vorm, blijven bestaan maar dat hangt volledig van u als klant af.
